Archiwa tagu: R. Honet

Rozmowa Romana Honeta trwa dalej

Honet Roman, świat był mój, Biuro Literackie, Wrocław 2014.

Honet Roman, świat był mój, Biuro Literackie, Wrocław 2014.

Najnowszy tom poezji Romana Honeta stawia czytelnika przed wieloma trudnościami – samo słowo „trudność” często pojawia się w kontekście pióra Honeta. Autor siedmiu tomików, m.in. baw się (2009, Biuro Literackie) czy piąte królestwo (2011, BL), wraca po czterech latach z wierszami wymagającymi zarówno krytycznego myślenia, jak i wysiłku intelektualnego – a jeśli nie tego ostatniego, to przynajmniej „wysiłku wyobraźni”. Mimo że w zbiorze świat był mój (BL) pojawiają się leksemy i wyrażenia, które łatwo jest wkomponować w większy zbiór znaczeń (sam tytuł – ale tylko tytuł – nie powinien sprawiać trudności w nadaniu dominanty całości), to wciąż twórczość Honeta sprowadza się do arbitralności języka i trudno uchwytnych (wielo)sensów. Te znaczenia, często podawane enigmatycznie i wymijająco, tworzą oniryczny i surrealistyczny obraz poetycki – obraz, na który składają zarówno uczucia podmiotu, jak i prozaiczna egzystencja. Tomem świat był mój Honet autoryzuje słowa krytyka Mariana Stali, który w rozmowie Piotrem Mareckim[1] określił poezję tegorocznego laureata Nagrody Poetyckiej im. Wisławy Szymborskiej „ośmieloną wyobraźnią” (za reprezentantów tego nurtu uznaje się także Andrzeja Sosnowskiego, Grzegorza Kwiatkowskiego czy Agnieszkę Sobol).

W krytycznoliterackich opracowaniach tekstów Honeta możemy znaleźć tyleż samo uznania, co dezaprobaty. Zdaniem M. Orlińskiego poezję tę określa brak ontologicznego środka, wysoki poziom metaforyzacji języka, jego hermetyczność oraz semantyczna nierozstrzygalność[2]. Z kolei sam autor w autoprezentacji – nagranej na potrzeby ceremonii rozdania Nagrody Poetyckiej im. W. Szymborskiej 2015 – nazywa swoją twórczość skromnością bez ideologicznej nadbudowy: „Jestem oazą przyzwoitości. Myślę, że robię to skromnie, bez żadnej parady podczepiania niewiadomo jakiej mętnej ideologii. Jestem człowiekiem, który prędzej od ludzi stroni, niż się nimi napędza. Nie mam konta na Facebooku […]. Sensem życia byłoby pisanie jak najpiękniejszych wierszy, i żebym nadal odczuwał z tego radość […]. Nie jest tak, że świat czeka na naszą poezję, przeciwnie, nie czeka na nią, więc przestajemy się z nią pchać. Dla mnie to spokój życia, to oznacza widzieć śmiech tam, gdzie inni widzą problem”[3]. Świat nie czeka na poezję – współczesność oczekuje gotowych i przejrzystych treści, które nie wymagają intelektualnego wysiłku i wyobraźni. Poezja Honeta tego nie zmieni, i, jak się okazuje, nie chce tego zmieniać. Nie oznacza to jednak, że język tomu świat był mój jest bezwzględnie nieczytelny.

Continue reading “Rozmowa Romana Honeta trwa dalej” »

Nagroda im. W. Szymborskiej 2015

Roman Honet i Jacek Podsiadlo, tegoroczni laureaci Nagrody im. W. Szymborskiej. Fot.: Honet - Anna Zastawna, Podsiadło - Bartek Krupa/ East News.

Roman Honet i Jacek Podsiadlo, tegoroczni laureaci Nagrody im. W. Szymborskiej. Fot.: Honet – Anna Zastawna, Podsiadło – Bartek Krupa/ East News.

Po raz trzeci przyznano Nagrodę Poetycką im. Wisławy Szymborskiej. Tegorocznymi laureatami – ex aequo – zostali Roman Honet oraz Jacek Podsiadło.

Tom świat był mój Romana Honeta stanowi szósty zbiór w dorobku poetyckim pisarza. Urodził się, jak czytamy w nocie biograficznej zamieszonej w zwycięskim tomiku, w 1974 roku. W latach 1995-2008 (w innych miejscach pojawiają się lata 1998-2005[1]) redaktor dwumiesięcznika „Studium”. Nominowany do Nagrody Literackiej Nike 2009 za tom baw się oraz dwukrotnie do Literackiej Nagrody Poetyckiej Silesius (w 2009 za baw się, w 2015 za świat był mój; główna nagroda wrocławskiego Silesiusa powędrowała w tym roku do Jacka Podsiadły za Przez sen). Wiersze Honeta doczekały się przekładów na wiele języków, m.in. na niemiecki, rosyjski, angielski, serbski czy słowacki[2].

Continue reading “Nagroda im. W. Szymborskiej 2015” »

Nagroda Poetycka im. W. Szymborskiej 2015 [NOMINACJE]

Honet - świat był mój

Nominacja dla Romana Honeta za tomik poetycki świat był mój. Kilka lat temu Marian Stala na łamach Horyzontów polonistyki napisał: Pozycja Honeta wydaje mi się dość wysoka. Ma on bardzo mocną pozycję środowiskową. Oznacza to między innymi, że ilość tych, którzy go czytają i cenią, jest znacznie wyższa, niżby to wynikało z ilości tekstów krytycznych i interpretacyjnych, które na jego temat się ukazały. Oczywiście ten rodzaj docenienia ma ograniczony zasięg i trwa, dopóki wspomniane środowisko istnieje. Niewątpliwie o Honecie należałoby więcej pisać i warto to uczynić. 

W ubiegłym tygodniu, 15 maja br., poznaliśmy nominacje do 3. edycji Nagrody im. Wisławy Szymborskiej. Książki piątki finalistów zostały wyłonione spośród 214 zgłoszonych tomików (w 2013 roku zgłoszono 200, rok później 168).

Nagroda im. W. Szymborskiej należy do jednych z najważniejszych wydarzeń w literackim kalendarzu polskiej kultury. Konkurs został ustanowiony przez Fundację Wisławy Szymborskiej w 2012 roku (poetka zmarła 1 lutego 2012 r.). Wśród najważniejszych celów konkursu jest m.in. propagowanie tolerancji i dialogu w życiu publicznym, dbałość o spuściznę literacką autorki oraz – a właściwie przede wszystkim – udzielanie pomocy utalentowanym pisarzom w trudnej sytuacji finansowej. Nagroda ma charakter międzynarodowy, przyznawana jest co roku za książkę wydawaną w języku polskim w roku poprzedzającym. Udział w konkursie mogą wziąć również tomy w przekładzie na język polski. Wysokość Nagrody wynosi – jak czytamy na oficjalnej stronie organizatora[1] – 200 tys. złotych; „[…] jeśli laureatem jest autor obcojęzyczny, nagrodę w wysokości 50 tys. złotych otrzymuje również tłumacz zwycięskiego tomu”[2] – czytamy.

Członkowie kapituły – Andres Bodegard (tłumacz literatury polskiej i francuskiej, lektor języka szwedzkiego), Joanna Orska (literaturoznawca), Maria Delaperrière (profesor dr hab., badaczka literatury i kultury XIX i XX wieku), Luigi Marinelli (polonista, slawista), Abel Murcia Soriano (hiszpański pisarz), Adam Pomorski (krytyk i eseista), Renate Schmidgall (slawistka i germanistka), Marian Stala (historyk literatury) oraz Paulina Małochleb (sekretarz nagrody, historyczka literatury) – wyłonili następujących finalistów: Romana Honeta za świat był mój (Biuro Literackie), Jakobe Mansztajna (najmłodszy spośród nominowanych, 33 lata, w literackim dorobku dwa tomiki) za Studium przypadku (WBPiCAK), Mirosława Mrozka za Horyzont zdarzeń (Fundacja Literatury im. Henryka Berezy), Jacka Podsiadło (najstarszy z nominowanych) za Przez sen (Ośrodek Brama Grodzka – Teatr NN) oraz Macieja Roberta za Księgę meldunkową (WBPiCAK).

Continue reading “Nagroda Poetycka im. W. Szymborskiej 2015 [NOMINACJE]” »