„Dobra zmiana” w kulturze. Lista artystów rekomendowanych przez MSZ

Ministerstwo Spraw Zagranicznych rekomendowało „artystów” do zapraszania przez polskie instytucje za granicą. Listę około 150 nazwisk ujawniła „Gazeta Wyborcza”: wśród znanych polskich osobistości pojawili się publicyści sympatyzujący z partią rządzącą, m.in. Cezary Gmyz, Tomasz Terlikowski czy Jan Pietrzak. Dociekania dziennikarzy ws. wielkich nieobecnych zostały skomentowane, że nie jest to „negatywna lista środowisk”[1].

Tych autorów MSZ nie poleca polskim instytucjom za granicą. Listę zdominowali prawicowi publicyści.

Dziennikarze „Gazety Wyborczej” zauważyli, że lista została zdominowana – poza nielicznymi wyjątkami – przez dziennikarzy-publicystów, historyków i naukowców. Nie można mieć żadnych wątpliwości, że autorzy zestawienia kierowali się nie tylko interesem promocji polskiej kultury za granicami kraju (w szczególności wśród prorządowej Polonii), ale przede wszystkim linią programową polityki „dobrej zmiany”. Podobne praktyki – tworzenia „pozytywnej listy środowisk” wg politycznego klucza – to nic innego, jak próba wprowadzenia kulturalnej cenzury, sztuki sterowanej, podporządkowanej jednej partii, dzielącej środowiska na prawomyślnych i nieprawomyślnych. W demokratycznym państwie jest to po prostu nie do zaakceptowania. Specjalną odezwę w sprawie skierowali do MSZ czołowi reżyserzy filmowi: „Fakt powstania takiej listy budzi nasze zaniepokojenie. Z niedowierzaniem znaleźliśmy na niej swoje nazwiska, przy jednoczesnym braku naszych wybitnych koleżanek i kolegów z różnych dziedzin kultury i sztuki. Odbieramy ich nieobecność jako próbę cenzury politycznej i brutalną ingerencję w swobodę dostępu do polskiej kultury za granicą”[2] – napisali Wojciech Smarzowski, Jan Komasa, Łukasz Palkowski czy Paweł Łoziński. Artyści dodali, że lista „cofa nas do ery komunizmu i kultury limitowanej, sterowanej ręcznie przez aktualnych rządzących”.

Na liście pojawili się m.in.: Jan Pietrzak (satyryk i publicysta „Tygodnika Solidarności” i „Gazety Polskiej”, prowadzący programy w TVP Historia), Sławomir Cenckiewicz (od 2016 roku dyrektor Centralnego Archiwum Wojskowego, historyk), Redbad Klijnstra (publicysta w TV Republika), Bronisław Wildstein (publicysta „Uważam Rze”, „Gazety Polskiej Codziennie”, „W sieci”, „Do Rzeczy”, Radia Maryja i Telewizji Trwam), Barbara Stanisławczyk-Żyła (publicystka, od 2016 roku prezes zarządu Polskiego Radia), Cezary Gmyz (publicysta „Do Rzeczy”, od 2016 korespondent TVP w Niemczech), Tomasz Terlikowski (publicysta „Frondy” oraz Telewizji Republika; pan Terlikowski grzmi często z „Frondy”, że kataklizmy to kara boża za ludzkie grzechy; Bóg miał też upomnieć Polaków niszczycielskim orkanem Ksawerym w 2012 roku; niekwestionowana perełka w zestawieniu), Piotr Semka (kolejny prorządowy publicysta), Jan Pospieszalski (również nie powie złego słowa o partii rządzącej), Krzysztof Masłoń (publicystów z prawa nie ma końca), Jerzy Targielski (historyk, współautor Resortowych dzieci – autorom książki proces wytoczyli Monika Olejnik oraz Jacek Żakowski; oboje wygrali), Matthew Tyrmand (doradca… Witolda Waszczykowskiego), Andrzej Horubała (zastępca tygodnika „Do Rzeczy”) czy Sławomir Koper (nie będzie niespodzianki: „Do Rzeczy”).

Continue reading “„Dobra zmiana” w kulturze. Lista artystów rekomendowanych przez MSZ” »

Europejskie Nagrody Filmowe 2016. I talent wieczoru – M. Stuhr [KOMENTARZ]

29. edycja Europejskich Nagród Filmowych za nami. Uroczysta ceremonia rozdania europejskich odpowiedników Oscara po raz drugi odbyła się w Polsce. 10 grudnia br. we Wrocławiu, Europejskiej Stolicy Kultury 2016, gościły największe gwiazdy Starego Kontynentu, m.in. Pierce Brosnan czy Pedro Almodóvar. Galę poprowadził Maciej Stuhr, i zachwycił wszystkich (lub prawie wszystkich).

Pierwsza edycja Nagordy odbyła się w 1988 roku. Jej triumfatorem był Krzysztof Kieślowski za Krótki film o zabijanu.

Pierwsza edycja Nagordy odbyła się w 1988 roku. Jej triumfatorem był Krzysztof Kieślowski za Krótki film o zabijanu. Fot.: Archiwum.

Maciej Stuhr nie po raz pierwszy udowodnił, że gala wręczenia prestiżowych nagród nie musi obywać się w atmosferze kulturalnego nadęcia, kiczu, sztampy i schematu. Gospodarz, mający za sobą rewelacyjne występy na gali Orłów 2013 oraz Europejskich Nagród Filmowych 2006 w Warszawie, po ceremonii został okrzyknięty (nie tylko przez polskich komentatorów) jedną z gwiazd wczorajszego wieczoru. Stuhr zrobił na publiczności wielkie wrażenie swoim profesjonalizmem, aktorskim talentem, poczuciem humoru, ironią i licznymi aluzjami wobec obecnej sytuacji politycznej w Polsce i decyzji TVP, która zrezygnowała z transmitowania gali (decyzję miała podjąć po tym, jak dowiedziała się, że prowadzącym będzie właśnie Stuhr). Niechęć TVP wobec aktora nie powinna specjalnie wprawiać w osłupienie – Maciej Stuhr wiele razy naraził się kierownictwu polskiej telewizji swoim ciętym językiem i gorzkimi komentarzami na tematy związane polityką Prawa i Sprawiedliwości oraz linią programową TVP. Wspomnieć choćby ceremonię Orłów z 2016 roku, kiedy wręczając nagrodę specjalną Annie Dymnej, mówił: „Z największą przyjemnością przyszedłem dziś do Państwa, żeby ogłosić najlepszą aktorkę drugiego sortu… Przepraszam. Chciałbym być dobrze zrozumiany. Aktorzy drugiego planu to nie jest jakaś armia artystów wyklętych… przeklętych. To nie jest ktoś, kto gdzieś na planie się Wałęsa… pałęta. Aktor i aktorka drugiego planu to ktoś, na kim stoi film jak na oponie… opoce. Przepraszam miało być poważnie, a Państwo mają tu-polew…”[1]. Nie mniej antypatii zyskał sobie aktor wśród prawicowego elektoratu po pierwszoplanowej roli w Pokłosiu w reż. Władysława Pasikowskiego (rzecz o polskim antysemityzmie).

Continue reading “Europejskie Nagrody Filmowe 2016. I talent wieczoru – M. Stuhr [KOMENTARZ]” »

Europejskie Nagrody Filmowe 2016

Body/Ciało Małgorzaty Szumowskiej powalczy o statuetkę People’s Choice Award – wyróżnienie przyznawane jest przez internautów. Głos na film polskiej reżyser można oddawać na oficjalnej stronie Nagrody. 29. edycja Europejskich Nagród Filmowych odbędzie się 10 grudnia br. we Wrocławiu. Ceremonia ma uświetnić obchody Europejskiej Stolicy Kultury w stolicy woj. dolnośląskiego.

Film Młagorzaty Szumowskiej walczy o Nagrodę Publiczności. Fot.: screen/ europeanfilmawards.eu

Film Młagorzaty Szumowskiej walczy o Nagrodę Publiczności. Fot.: screen/ europeanfilmawards.eu

Body/Ciało Małgorzaty Szumowskiej, określany i dramatem psychologicznym, i komediodramatem, powstał na podstawie autorskiego scenariusza we współpracy z byłem mężem reżyserki – Michałem Englertem. Film opowiada historię cynicznego i apetycznego prokuratora Janusza Koprowicza (w tej roli Janusz Gajos) i jego córki Olgi (Justyna Suwała), która zmaga się z depresją po stracie bliskiej osoby. Oboje poznają terapeutkę Annę (Maja Ostaszewska), która przekazuje im tajemniczą wiadomość z zaświatów – konfrontuje ze sobą ciało biologiczne, namacalne i to „niemożliwe”, astralne. W filmie nakładają się płaszczyzny „fizyczności” i „metafizyczności”, problem anoreksji sąsiaduje z poglądami ruchu New Age (według członków tego nurtu ludzkość czeka na Nową Erę, na wiek złoty i kres wszelkich religii); Body/Ciało to również obraz relacji ojciec-córka, którzy weryfikują swoje poglądy na życie i śmierć. Znajdujemy w nim także liczne odwołania do współczesnych wydarzeń w Polsce (np. śmierci Zdzisława Beksińskiego i Madzi ze Sosnowca).

ZAGŁOSUJ NA BODY 

Film Małgorzaty Szumowskiej zdobył wiele nagród krajowych i zagranicznych. Na 40. Festiwalu Filmowym w Gdyni triumfował w czterech kategoriach (w tym Złote Lwy za najlepszy film 2015 r.), tyle samo statuetek otrzymał podczas ceremonii Polskich Nagród Filmowych Orły (za najlepszy film roku, za pierwszoplanową rolę męską i kobiecą oraz reżyserię). Ukoronowaniem artystycznego geniuszu filmu był Srebrny Niedźwiedź na festiwalu Berlinale oraz nagroda Europejskiej Akademii Filmowej za montaż dla Jacka Drosio (więcej o filmie w tematach polecanych).

Continue reading “Europejskie Nagrody Filmowe 2016” »

Polskie Nagrody Filmowe 2016. Stuhr ostro o polskiej scenie politycznej

18. edycja Polskich Nagród Filmowych 2016 za nami. Gala wręczenia Orłów, dorocznej nagrody Polskiej Akademii Filmowej, odbyła się 7 marca (w poniedziałek) br. w Teatrze Polskim w Warszawie. Niespodzianek nie było: triumfował film Body/Ciało Małgorzaty Szumowskiej.

Body/Ciało M. Szumowskiej najlepszym filmem polskim 2015 roku. Fot.: zwiastun filmu, screen, YouTube.

Body/Ciało M. Szumowskiej najlepszym filmem polskim 2015 roku. Fot.: zwiastun filmu, screen, YouTube.

Obraz M. Szumowskiej zdobył łącznie cztery statuetki (na osiem nominacji) w najważniejszych kategoriach: za najlepszy film, najlepszą reżyserię, najlepszą główną rolę kobiecą (Maja Ostaszewska) oraz najlepszą rolę męską (Janusz Gajos). Film Body/Ciało był niekwestionowanym faworytem tegorocznej edycji – reżyserka za swój już piętnasty pełnometrażowy film otrzymała w ub. r. Srebrnego Niedźwiedzia na międzynarodowym festiwalu filmowym w Berlinie, a 28 lutego br. została wyróżniona Złotą Taśmą, nagrodą Koła Piśmiennictwa Filmowego Stowarzyszenia Filmowców Polskich (polska sekcja FIPRESCI). Szumowska należy dzisiaj do najbardziej rozpoznawalnych polskich nazwisk w europejskim przemyśle filmowym: autorka głośnych Sponsoring (2011) czy W imię… (2013) była jednym z jurorów tegorocznego festiwalu Berlinale (zasiadała obok samej Meryl Streep, honorowej członkini).

Cztery statuetki – wznoszącego orła wykonanego z marmuru i brązu przez Adama Fedorowicza – otrzymał również film Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy Janusza Majewskiego. Wojtek Pszoniak zwyciężył w kategorii najlepsza drugoplanowa rola męska, a Anna Dymna w kategorii najlepszej drugoplanowej roli kobiecej. Film wyróżniono również w kategoriach najlepsza muzyka (dla Wojciecha Karolaka) oraz najlepszy dźwięk (Krzysztof Jastrząb oraz Mateusz Irisik).

Continue reading “Polskie Nagrody Filmowe 2016. Stuhr ostro o polskiej scenie politycznej” »