Nagroda Conrada 2015

W ramach VII Festiwalu Conrada, który odbył się w dniach 19-25 października 2015 roku, po raz pierwszy ogłoszono laureata za najlepszy debiut literacki. Decyzją czytelników statuetka oraz 30 tys. złotych powędrowały do Liliany Hermetz za powieść Alicyjka (wydaw. Nisza). Wręczenie nagrody odbyło się 25 października podczas gali w Centrum Kongresowym ICE Kraków.

Laureatka Nagordy Conrada 2015. Fot./źródło: conradfestival.pl

Laureatka Nagordy Conrada 2015. Fot./źródło: conradfestival.pl

Liliana Hermetz (absolwentka Uniwersytetu w Strasburgu, kulturoznawczyni, teatrolożka, dziennikarka oraz  animatorka kultury) w debiutanckiej powieści podejmuje archetyp Wielkiej Matki; tym samym relacji matka-córka, córka-matka: „Alicyjka to zajmująca opowieść o skomplikowanej relacji matki i córki, o odwadze oczekiwania odpowiedzi na następujące pytania: »Mamo, czy ty chciałaś mnie mieć?«, »Czy mnie kochałaś?«. Jak również jest to opis wysiłku zmierzającego do przerwania dojmującego kręgu – więzienia: »matka – córka, córka – matka«, który spajają »wykręcone uczucia« (niedobre, toksyczne i współuzależniające emocje), poza tym – a może nade wszystko – to historia o dążeniu do uwolnienia się od ciążącego mitu poprzez akceptację swojej kobiecości w roli matko córki”[1] – napisała w recenzji książki Beata Rudzińska (cały tekst  dostępny jest na naszej stronie). Recenzentka przekonuje również, że powieść została napisana sprawnym, trafiającym w sedno językiem, a bajkowe kolaże – niekiedy puste miejsca – Bogusława Bocharczyka nadają historii wymiar wielorakich i niejednoznacznych interpretacji. Z kolei sposób opowiadania nawiązuje, nie bez powodu, do różnych form i gatunków literackich. Nie bez znaczenia pozostaje również wysoce „teatralny” język powieści.

Obecny na uroczystości Andrzej Kulig, Zastępca Prezydenta ds. Polityki Społecznej, Kultury i Promocji Miasta Krakowa, powiedział: „Zwycięstwo Pani powieści, nominowanej przez Kapitułę Honorową nagrody, a następnej wybranej przez czytelników drogą otwartego głosowania, pokazuje, że debiuty mogę nie tylko ściągnąć na siebie uwagę szerokiej publiczności i mediów w naszym kraju, ale powinny być rozpatrywane jako wysokiej klasy literatura na równi z największymi osiągnięciami polskiej prozy ostatnich lat”[2].

Continue reading “Nagroda Conrada 2015” »

Olga Tokarczuk po stronie I. Iwasiów. Rezygnuje z nominacji

Olga Tokarczuk zrezygnowała z nominacji (za powieść Księgi Jakubowe) do tegorocznej Nagrody Literackiej dla Autorki Gryfia. O powodach poinformowała organizatorów („Kurier Szczeciński”) m.in. na swoim profilu facebookowym.

Księgi Jakubowe - powieść nominowana do tegorocznej Gryfii.

Księgi Jakubowe – powieść nominowana do tegorocznej Gryfii.

Laureatka Nagrody Literackiej Nike z 2008 roku za powieść Bieguni oraz Międzynarodowej Nagrody Vilencia napisała: „Jako gość pierwszej edycji Gryfii w roku 2012 nie kryłam swojego entuzjazmu dla idei nagrody literackiej, pierwszej tego typu w Polsce (i jak dotąd jedynej), która skupiałaby się na kobietach-twórczyniach literatury i doceniała ich szczególny punkt widzenia. Widziałam w tym artystyczne, akademickie i medialne uznanie dla wielkiej lekcji feminizmu, którą jako społeczeństwo odbyliśmy w przyspieszonym tempie w czasach III RP. Wystawiliśmy sobie przy tym całkiem niezłe świadectwo przełamywania wielowiekowych form wykluczenia i pełnych opresji wzorów męskości i kobiecości. Również ówczesny skład pięcioosobowego jury pod przewodnictwem profesor Ingi Iwasiów, który mądrze rozstrzygał elementarną kwestię parytetu, był pięknym dowodem utrwalającego się nowego paradygmatu płci kulturowej i zmian, jakie nastąpiły; wtedy wydawało się, że nieodwracalnych […]. Minione dwa lata, jakie upłynęły od tamtych wydarzeń odbieram jako kronikę aktywnego przemilczania nazwisk pomysłodawców nagrody, ignorowania ich sukcesu oraz zagarniania nagrody przez środowiska pierwotnie nagrodzie obce. Jest to dla mnie także bolesna historia dewaluacji nagrody, która miała szansę stać się jedną z najdonioślejszych społecznie nagród artystycznych”. Powieściopisarka i eseistka w zakończeniu listu poprosiła kapitułę o wykreślenie jej nazwiska z listy nominowanych.

Nagroda Literacka dla Autorki Gryfia została założona w 2012 roku w Szczecinie Pomysłodawczynią Nagrody, której celem jest m.in. promowanie twórczości kobiet, była pisarka i feministka Inga Iwasiów. W październiku 2013 roku profesor literatury została wykluczona z Nagrody przez „Kurier Szczeciński”: „Z trudem przychodzi mi kulturalne sformułowanie tego, co mam do powiedzenia, hamuje mnie zażenowanie. Jakbym stała w zepsutym kisielu – nie mam ruchu, ale coś zrobić muszę, żeby zaczerpnąć powietrza. W środę dostałam listem poleconym podziękowanie za pracę w jury Nagrody Literackiej dla Autorki Gryfia. Postanowiono odnowić skład, usuwając jednostki niekorzystnie wpływające na wizerunek nagrody” – tłumaczyła autorka na swojej stronie internetowej.

Continue reading “Olga Tokarczuk po stronie I. Iwasiów. Rezygnuje z nominacji” »

„Rok w rozmowie” – J. Czechowicz [RECENZJA]

Czechowicz J., Rok w rozmowie. Pisarze krytycznym okiem, Wydaw. Simple Publishing, Poznań 2014, s. 161

Czechowicz J., Rok w rozmowie. Pisarze krytycznym okiem, Wydaw. Simple Publishing, Poznań 2014, s. 161

Rok w rozmowie. Pisarze krytycznym okiem Jarosława Czechowicza jest zbiorem rzeczywiście – jak przekonuje krótka rekomendacja literaturoznawczyni Anny Marchewki – imponującym. Autorowi udało się dotrzeć do współczesnych pisarzy i publicystów oraz skłonić ich do rozmowy – rozmowy, podczas której prowadzący – jak czytamy w kolejnym blurbie – „wierci dziurę w brzuchu” (tym razem Marcin Wilk). Pozycje zareklamowały jeszcze dwa nazwiska – Robert Ostaszewski oraz Agnieszka Wolny-Hamkało. Pierwszy podkreśla ideę sensownej rozmowy w Roku, druga porównała dobór pytań i pytanych do małego śledztwa. I wszystko, wbrew celom okładkowych streszczeń, się zgadza. Gdyby jednak książce przyjrzeć się bliżej (owym krytycznym okiem) – nic się nie zgadza. 

Rok w rozmowie nie jest efektem, jak chcą tego co niektórzy komentatorzy (o zbiorze nie powstała jak dotąd rzeczowa recenzja), „amerykańskiego snu”, a Jarosław Czechowicz, obrazowo ujmując, nie urwał się z choinki. Autor od kilku lat prowadzi niezależnego bloga krytycznoliterackiego „Krytycznym okiem”, na którym dzisiaj możemy znaleźć bogaty i merytorycznie opracowany materiał z omówieniami i recenzjami literatury współczesnej. Wśród autorów piszących w tak zwanej blogosferze, prace J. Czechowicza wybijają się systematycznością, wnikliwością, dobrym smakiem (książki, które wymagają od czytelnika przynajmniej minimalnego wysiłku intelektualnego) oraz szczerością. Zwieńczeniem wieloletniej ciężkiej pracy jest zbiór wydany przez Simple Publishing (tytuł nie jest przypadkowy, odsyła do autorskiego bloga i cyklu „wywiad miesiąca”). Jarosławowi Czechowiczowi nie udało się „dotrzeć” do trzynastu nazwisk prozy i publicystyki. Rok w rozmowie jest uzupełnieniem ocen i interpretacji dotychczasowego dorobku recenzenckiego; jest paralelnym dialogiem między autorami, fikcją literacką a odbiorcami. Innymi słowy tak jak nie ma prawa istnieć uczeń bez swojego mistrza, tak spuścizna literacka nie może się obejść bez krytyki literackiej. Rok w rozmowie, cenne kompendium charakterów i poglądów, jest zatem konsekwencją stanu życia literackiego, a nie spełnieniem marzenia (cóż obchodzą nas czyjeś marzenia?).

Continue reading “„Rok w rozmowie” – J. Czechowicz [RECENZJA]” »

J. Czechowicz w radiu o „Roku w rozmowie”

Radio Złote Przeboje

Tekst: Mariusz Rakoski

Z przyjemnością prezentujemy naszym Czytelnikom fragment rozmowy Jarosława Czechowicza, autora książki Rok w rozmowie (2014, Wydaw. Simple Publishing), z Łukaszem Wojtusikiem w programie „To był tydzień”.

– Rozmowy zaskoczyły mnie otwartością […], np. mój pierwszy wywiad z Kają Malanowską, która mówiła o trudach życia codziennego […]. Niektóre rozmowy były wielkim wyzwaniem – wyznał J. Czechowicz.

Zbiór rozmów Rok w rozmowie. Pisarze krytycznym okiem ukazał się na rynku wydawniczym 16 września br. W książce znajdziemy wywiady m.in. z laureatką Nagrody Nike Joanną Bator, Ingą Iwasiów czy Ignacym Karpowiczem. Autor książki, z właściwą dla krytyka dociekliwością, dotarł nie tylko do najważniejszych współczesnych pisarzy polskich, ale skłonił swoich rozmówców do otwartej, szczerej i poważnej dyskusji o literaturze i życiu.

Jarosław Czechowicz jest autorem popularnej w blogosferze strony krytycznoliterackiej „Krytycznym okiem”.