Irena Krzywicka – gorszycielka, celebrytka i pseudofeministka?

Tuszyńska A., Krzywicka. Długie życie gorszycielki, Wydawnictwo Literackie, Warszawa 2013

Tuszyńska A., Krzywicka. Długie życie gorszycielki, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2009

Nie wiem, czy mi wrócił ostatnio głód czytania, ale jakiej książki bym nie wzięła do ręki, to jestem zachwycona. Po biografii Kaliny Jędrusik, która mnie urzekła całkowicie (i Kalina, i biografia), poczułam absolutną konieczność odkrycia kolejnej niebanalnej kobiety. Na Irenę Krzywicką miałam chrapkę od dawien dawna. No cóż…

O Kalinie wszyscy od początku książki mówili ochy i achy, aż mnie mdliło i zrobiłam się czujna. Szybko jednak aktorka zyskała we mnie wierną i zapatrzoną fankę. Nie mogłam tego samego powiedzieć o Krzywickiej.

Continue reading “Irena Krzywicka – gorszycielka, celebrytka i pseudofeministka?” »

„Blogotony” prof. I. Iwasiów

Iwasiów I., Blogotony, Wielka Litera, Warszawa 2013

Iwasiów I., Blogotony, Wielka Litera, Warszawa 2013

Etykiet, jakimi opatrzono i nadal się opatruje zarówno samą Ingę Iwasiów, jak i jej twórczość w szerokim rozumieniu tego słowa, jest już bez liku i wypadałoby doprawdy dorwać jakąś publikację, w której dowiemy się, kim Inga Iwasiów jest naprawdę. Wydaje mi się, iż wydane ostatnio „Blogotony” będą satysfakcjonujące dla każdego, kto się nieco zagubił i nie wie już, którą drogę rozwoju szczecińskiej intelektualistki obserwować, na którą zwracać baczniejszą uwagę i którą utożsamiać z nią samą taką, jaka jest naprawdę. Autorka dość przekornie zaznacza: „Już na pewno nie dam tego, co moje, nie opowiem życia”. Tyle że w wydanych zapiskach życie, jej i wokół niej, toczy się żywo, jest wyraźne, stanowi nieodłączny dowód przeżywania i myślenia o tym przeżywaniu.

Continue reading “„Blogotony” prof. I. Iwasiów” »

Feministyczne kuratorstwo

Stryjeńska Zofia, Zrywanie jabłek (1960)

Stryjeńska Zofia, Zrywanie jabłek (1960)

Feminizm, jako zjawisko na większą skalę, występuje w życiu społecznym, sporo się o nim współcześnie mówi. W świecie sztuki kobiety-artystki od bardzo dawna walczyły o swoje dzieła oraz o prawa do traktowania ich na poważnie. Wystarczy przywołać pewien fakt z życia impresjonistki Berthy Morrisot, w której to akcie zgonu napisano, iż jest bez zawodu, a przecież była jedną z niewielu w ówczesnych czasach malarek1. Jeszcze większą ironią zdaje się być przypadek XX-wiecznej artystki Lee Krasner (żony Jacksona Pollocka), którą  pewien krytyk określił – „pani Jacksonowa Pollock”2

Jak pisze Karen Beckman: „Uczestnicy niedawnej dyskusji panelowej dotyczącej 11 września i jego skutków ubawili się setnie, kiedy historyk postkolonializmu Gyan Prakash, odpowiadając na pytanie z widowni, pomylił słowo feminizm ze słowem terroryzm.

Judith Butler szybko sprostowała potknięcie: Nie terroryzm, a feminizm, i rozmowa potoczyła się dalej […]. Omyłka ta stanie się bardziej zrozumiała, kiedy weźmiemy pod uwagę poprzedzające ją pytanie. Podając w wątpliwość postawę Butler, która przeciwstawiła się amerykańskiej interwencji militarnej w Afganistanie, ktoś z widowni stwierdził, iż z jego lektur po 11 września wynika, że polityka zagraniczna Stanów Zjednoczonych wobec Afganistanu ukształtowana została przez feministki i ciągłą presję wywieraną przez nie na amerykański rząd, by zajął się okrutnym traktowaniem kobiet pod rządami Talibów”.

Continue reading “Feministyczne kuratorstwo” »

„Janion. Transe – traumy – transgresje”. Wywiad rzeka K. Szczuki z M. Janion

Tytuł recenzji: »Janion. Transe – traumy – transgresje. 1. Dziecię«. Kazimiera Szczuka

Autor: Jarosław Czechowicz

Dostęp: recenzja ukazała się 29 marca na – Krytycznym okiem

Premiera książki odbyła się 12 lutego 2013 r. Obecnie nakład wyczerpany. Wydawnictwo zapewnia, że książka powróci już 5 marca.

Premiera książki odbyła się 12 lutego 2013 r. Obecnie nakład wyczerpany. Wydawnictwo zapewnia, że książka powróci już 5 marca.

Znana jest bliska zażyłość Kazimiery Szczuki z jej mentorką Marią Janion. Obie kobiety postanowiły to jakoś wykorzystać. Stworzyły wywiad – rzekę. Jego pierwsza część zdecydowanie zachęca do tego, by zajrzeć do kolejnych, kiedy już się ukażą. Wybitna znawczyni romantyzmu, wnikliwy naukowiec, najmłodsza w Polsce osoba z tytułem profesora, jaki otrzymała w 1963 roku… Janion zdaje sobie sprawę z tego, iż jej życie się kończy. Nie brak jej jednak werwy, inteligencji i poczucia humoru – nawet wtedy, kiedy opowiada o czasach bynajmniej nie radosnych. Ta publikacja z jednej strony zasiewa wiele wątpliwości o naturę nie tyle polskości w ogóle, co choćby polskiej mentalności, mitów, trudów pracy naukowej i niełatwego dzieciństwa, dzięki któremu – paradoksalnie – Maria Janion uzyskała siłę, inwencję i wnikliwość, by być jedną z ważniejszych i najbardziej poważanych badaczek współczesnej Polski.

Continue reading “„Janion. Transe – traumy – transgresje”. Wywiad rzeka K. Szczuki z M. Janion” »