Archiwa tagu: Arystoteles

W czasach dobrej zmiany: na kolanach prawdy, półprawdy i kitu

Żyjemy w czasach, w których się aż roi od prawd. Prawda odmieniana jest przez wszystkie przypadki przez pewnego polityka, w szczególności 10. każdego miesiąca. Słyszymy wtedy, że to „[…] my reprezentujemy prawdę” (10 grudnia 2015) czy „[…] idziemy drogą, która niedługo doprowadzi nas do prawdy” (10 lutego 2017). I mało ważne, że droga do tej prawdy jest długa, że to „dochodzenie” trwa już kilka lat – podczas każdej miesięcznicy słyszymy „już-już, „tuż-tuż” objawimy prawdę. Najwyższy czas, by zdać sobie sprawę, że w polityce „[…] prawdą może być wola przywódcy, ideologia, odpowiednio skonstruowana polityka historyczna, rzekoma wolna Boga czy »dobra zmiana«”[1].

Continue reading “W czasach dobrej zmiany: na kolanach prawdy, półprawdy i kitu” »

Perspektywy i niepokoje społeczeństwa informacyjnego

Jeden z najbardziej znanych i cenionych polskich medioznawców stwierdził[1], że człowiek jako istota społeczna (o czym pisał już starożytny filozof Arystoteles), a więc wchodząca w interakcje z otoczeniem-środowiskiem, nie może nie komunikować. Na swój literacki sposób ową prawdę wyraził także polski publicysta oświeceniowy Stanisław Staszic – „[…] bez towarzystwa [społeczeństwa – dop. moje] nawet pomyśleć się nie da”[2]. Dzisiaj, w XXI wieku, z biegiem kolejnych stuleci i opanowaniem przez człowieka coraz to nowszych form komunikowania (od mowy i alfabetu po telegraf, telewizję i wreszcie komputery), żyjemy w epoce Homo Communicans. 

Continue reading “Perspektywy i niepokoje społeczeństwa informacyjnego” »

Filozofia seksu – Igor Primoratz [OPRACOWANIE]

Primortaz I., Filozofia seksu, przeł. Joanna Klimczyk, PWN, Warszawa 2012

Primortaz I., Filozofia seksu, przeł. Joanna Klimczyk, PWN, Warszawa 2012

Książka filozofa pochodzenia rosyjskiego i profesora na Uniwersytecie w Melbourne jest niewątpliwie jednym z najważniejszych wydarzeń wydawniczych 2012 roku (w Polsce, przetłumaczona przez Joannę Klimczyk, ukazała się nakładem PWN), bowiem stanowi wyczerpujące kompendium wiedzy z zakresu myśli filozoficzno-etycznej i teologicznej na temat ciała oraz seksu.

Autor podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie: co jest najważniejsze w seksie? Jakie wartości i czy w ogóle możemy wiązać stosunki seksualne z jakimikolwiek wartościami? Jaki cel? Jedni odpowiedzą, że prokreacja i podtrzymywanie, kultywowanie tradycyjnego modelu rodziny; drudzy, że „po prostu seks”, swoista, biologiczna „sztuka dla sztuki”, w której nie ma potrzeby doszukiwania się żadnych pozaseksualnych (wielo)sensów. A może podstawą seksu jest miłość lub międzyludzka, bliżej – personalno-cielesna komunikacja?

Continue reading “Filozofia seksu – Igor Primoratz [OPRACOWANIE]” »

Bajki Oscara Wilde’a. „Prawdziwy Przyjaciel”

Wilde O., Bajki, przeł. Maria Feldmanowa, Wydawnictwo Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek, Warszawa 1988

Wilde O., Bajki, przeł. Maria Feldmanowa, Wydawnictwo Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek, Warszawa 1988

Tak. To prawda. Oscar Wilde, który zasłynął dzięki mrocznej powieści Portret Doriana Graya, ukazuje zupełnie inne oblicze własnej natury w zbiorze bajek (przypowiastek) literacko-filozoficznych.

Dandysowa nonszalancja i silna osobowość brytyjskiego pisarza tym razem błyskotliwym stylem, z wymownym (właściwym dla pierwotnych form bajek) morałem ukazuje świat w krzywym zwierciadle i obnaża nasze słabości (np. podwójną moralność, skoncentrowanie na dobrach doczesnych, zanik wrażliwości, pragmatyzm…).

Krótki zarys gatunkowy 

Bajka, jako gatunek z pogranicza epiki i liryki, jest jedną z nielicznych form wyrazu literackiego, która dzięki swoim właściwościom – np. alegoryczność, morał wyrażony na początku lub końcu, dydaktyzm – w sposób pośredni odnosi się do zastanej rzeczywistości.

Continue reading “Bajki Oscara Wilde’a. „Prawdziwy Przyjaciel”” »