„Chodzi mi o dziecko” – Andrzej Chodacki w sprawie pewnego precedensu

PRECEDENS W OBRONIE ŻYCIA

„Opowieści…” to zbiór dwudziestu pięciu portretów. Andrzej Chodacki uwiecznił w nich bohaterów, przeważnie tych zapomnianych, cichych, o których nie piszą podręczniki do historii. Wracając do lat wojny i okupacji przywrócił tym sylwetkom drugie życie na kartach swojej książki, by tym samym ocalić je od zapomnienia - z recenzji Kingi Młynarskiej. Kliknij, by przejść na stronę.

„Opowieści…” to zbiór dwudziestu pięciu portretów. Andrzej Chodacki uwiecznił w nich bohaterów, przeważnie tych zapomnianych, cichych, o których nie piszą podręczniki do historii. Wracając do lat wojny i okupacji przywrócił tym sylwetkom drugie życie na kartach swojej książki, by tym samym ocalić je od zapomnienia – z recenzji Kingi Młynarskiej. Kliknij, by przejść na stronę.

Na sali sądowej panowało małe zamieszanie. Sędzia stukał nerwowo piórem w blat stołu, gdy adwokat Adam T. szykował się do zabrania głosu.
– Wysoki sądzie – zaczął mecenas drżącym głosem – poprosiłem o spotkanie w ramach rozprawy wstępnej, aby chronić interesy mojego klienta, ponieważ istnieje uzasadnione ryzyko, że prawa mojego klienta zostaną pominięte, a zapisy legislacyjne zlekceważone.
– O jakim kliencie pan mówi, mecenasie? – sędzia zdawał się być poirytowany.
– Chodzi mi o dziecko, które aktualnie przebywa w brzuchu u tej pani – tu adwokat wskazał na drobną młodą blondynkę siedzącą w pierwszym rzędzie miejsc przeznaczonych dla świadków. – Wysoki sądzie, według Konwencji o Prawach Dziecka z tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego dziewiątego roku oraz Deklaracji Praw Dziecka z dwudziestego listopada tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego dziewiątego roku…
– Mecenasie, czy pan się dobrze czuje? – ostro przerwał mu sędzia.
– Doskonale, wysoki sądzie, i wnoszę o ustanowienie mnie kuratorem tego nienarodzonego polskiego obywatela według artykułu sto osiemdziesiąt dwa zawartego w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.
– Panie mecenasie – sędzia wykazywał skrajne objawy zmęczenia – pierwszy raz w życiu słyszę podobne brednie, proszę się zastanowić, czy pan nie pomylił spraw?
– Już spieszę wyjaśnić. Otóż obecna tu jako świadek Sandra J. jest podejrzana o podjęcie zamiaru pozbawienia życia mojego klienta, a swojego nienarodzonego dziecka – adwokat skierował swój oskarżycielski palec na struchlałą dziewczynę. – Moim zadaniem jest po prostu przeciwdziałanie złamaniu przyrodzonego prawa do życia mojego mocodawcy, dziecka noszonego w macicy Sandry J.
Sędzia schował twarz w dłoniach. Dziewczyna zaczęła płakać i wybiegła z sali sądowej. Sprawę umorzono przed jej rozpoczęciem.

Całe kolegium adwokackie śmiało się latami ze swojego nadgorliwego kolegi. Dziecko przeżyło próbę zabójstwa. Do dziś ma się dobrze.

Andrzej Chodacki

Andrzej Chodacki – ur. 1970 w Brzesku. Absolwent Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Lekarz, prozaik, fotograf, muzyk i kompozytor. Autor koncertów poetyckich, tomu wierszy Pejzaże Tęsknoty (2012), zbiorów opowiadań Opowieści ze świata (2013), Wyczekując dnia (2014) oraz powieści Doktor Seliański (2015). Współautor czternastu książek i albumów fotograficznych. Ponadto prozę publikował m.in. w „Akancie”, „Horyzontach”, „Wschodzie”, „Ciechanowskich Zeszytach Literackich”, „Gońcu Świętokrzyskim”, „Panaceum”, „Tygodniku Polskim” (USA), Tygodniku Polskim w Australii, „Naszym Piśmie” w Tasmanii, „Gazecie – Dzienniku Polonii w Kanadzie”, „Magazynie Wileńskim” oraz na łamach portali internetowych redagowanych w Polsce, Niemczech, Australii, Belgii, Irlandii i Holandii. Członek Unii Polskich Pisarzy Lekarzy, Polish American Poets Academy, Związku Literatów na Mazowszu, Stowarzyszenia Kulturalna Europa w Paryżu oraz Stowarzyszenia Polskich Autorów Dziennikarzy i Tłumaczy w Europie w Paryżu ( A.P.A.J.T.E -Association Polonaise des Auteurs Journalistes et Traducteurs en Europe). Współpracuje z tygodnikiem „Wspólnota Parczewska”. Laureat kilkudziesięciu konkursów literackich i fotograficznych, zdobył m.in. pierwszą nagrodę w Ogólnopolskim i Polonijnym Konkursie Literackim im. Leopolda Staffa (2013) i pierwszą nagrodę w XXIX Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Mieczysława Stryjewskiego w Lęborku (2014). Za opowiadania o Powstaniu Warszawskim otrzymał Honorową Złotą Odznakę Towarzystwa Przyjaciół Warszawy. Wyróżniony statuetką Człowieka Roku Parczewa 2013 r. Fot. z albumu autora.

Andrzej Chodacki – ur. 1970 w Brzesku. Absolwent Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Lekarz, prozaik, fotograf, muzyk i kompozytor. Autor koncertów poetyckich, tomu wierszy Pejzaże Tęsknoty (2012), zbiorów opowiadań Opowieści ze świata (2013), Wyczekując dnia (2014) oraz powieści Doktor Seliański (2015). Współautor czternastu książek i albumów fotograficznych. Ponadto prozę publikował m.in. w „Akancie”, „Horyzontach”, „Wschodzie”, „Ciechanowskich Zeszytach Literackich”, „Gońcu Świętokrzyskim”, „Panaceum”, „Tygodniku Polskim” (USA), Tygodniku Polskim w Australii, „Naszym Piśmie” w Tasmanii, „Gazecie – Dzienniku Polonii w Kanadzie”, „Magazynie Wileńskim” oraz na łamach portali internetowych redagowanych w Polsce, Niemczech, Australii, Belgii, Irlandii i Holandii. Członek Unii Polskich Pisarzy Lekarzy, Polish American Poets Academy, Związku Literatów na Mazowszu, Stowarzyszenia Kulturalna Europa w Paryżu oraz Stowarzyszenia Polskich Autorów Dziennikarzy i Tłumaczy w Europie w Paryżu ( A.P.A.J.T.E -Association Polonaise des Auteurs Journalistes et Traducteurs en Europe). Współpracuje z tygodnikiem „Wspólnota Parczewska”. Laureat kilkudziesięciu konkursów literackich i fotograficznych, zdobył m.in. pierwszą nagrodę w Ogólnopolskim i Polonijnym Konkursie Literackim im. Leopolda Staffa (2013) i pierwszą nagrodę w XXIX Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Mieczysława Stryjewskiego w Lęborku (2014). Za opowiadania o Powstaniu Warszawskim otrzymał Honorową Złotą Odznakę Towarzystwa Przyjaciół Warszawy. Wyróżniony statuetką Człowieka Roku Parczewa 2013 r. Fot. z albumu autora.

Dodaj komentarz